Trupy, nie widma… Andrzej Wajda i wymiana scenariusza
1Andrzej Wajda bywa często traktowany jako „mimetyczny konformista”. Tę znakomitą formułę zawdzięczamy Cezaremu Michalskiemu, który analizując Popiół i diament, film z 1958 roku, stawia tezę, że Wajda jak żaden inny polski artysta potrafił podłączać się do samoopowiadających się narracji . W tym jeg...
I tiakina i:
| Kaituhi matua: | |
|---|---|
| Hōputu: | Chapter |
| Reo: | Polonês |
| I whakaputaina: |
Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk
2015
|
| Urunga tuihono: | https://doi.org/10.4000/books.iblpan.5288 https://hdl.handle.net/20.500.13089/vj1n https://books.openedition.org/iblpan/5288 |
| Ngā Tūtohu: |
Kāore He Tūtohu, Me noho koe te mea tuatahi ki te tūtohu i tēnei pūkete!
|