La fonte à cire perdue sous l’Ancien Régime
La fonte à cire perdue, procédé particulièrement onéreux,s’applique d’abord à de très petites pièces essentiellement destinées à la joaillerie, à l’orfèvrerie, puis à partir de la première Renaissance italienne à la statuaire de qualité. En France, elle prospère pour la sculpture à l’arrivée des art...
சேமிக்கப்பட்டது:
| முதன்மை ஆசிரியர்: | |
|---|---|
| வடிவம்: | Chapter |
| மொழி: | Francês |
| வெளியிடப்பட்டது: |
Publications de l’Institut national d’histoire de l’art
2012
|
| ஆன்லைன் அணுகல்: | https://doi.org/10.4000/books.inha.3447 https://hdl.handle.net/20.500.13089/3m8l https://books.openedition.org/inha/3447 |
| குறிச்சொற்கள்: |
டாக்ஸ் இல்லை, இந்த பதிவுக்கு குறிச்சொல் சேர்க்கும் முதல் நபராக இருங்கள்!
|